As promised, we tell You here a bit more about this event. The idea to show the two famous « Silver Arrows » on a common display had already ripenend on the last Brussels Car Salon, in the beginning of this year. Since the pilots who drove these famous cars were privately very good friends, it seemed only fitting that the two car importers would work together in their commemoration, now some 70 years later… They came up with a unique idea : get exactly the same bricks as were used on the Avus banking for the floor of the display on the show and indeed, this added a unique touch of authenticity. You can see the bricks clearly on the above photograph...

To get the W 125 to the show from Musee de l’Auto in Mulhouse was not an easy task, as the museum had the car already booked for another event.

But Laurent Hériou managed to get this impressive example, and intrigued as I still am about the maintanance and upkeep of historic pre-war racing cars, I asked the museum how they go about it and what is exactly involved in keeping these cars in their former glory.

We will tell You more about this, as soon as I get a reply from the museum…

In the meantime, Erik Van den Heuvel and his assistant David Gérimont sent me some documentation on the famous W 125 and its drivers, together with some period photographs, which I cannot resist to show here. A special article on this awesome W 125 and its will follow soon on these pages.

Het idee om een gezamenlijke stand te maken op de Brusselse Retro show met de roemruchte « Silberpfeilen » van beider merken vergde behoorlijk wat voorbereiding en de eerste contacten werden al gelegd op het jongste Autosalon van Brussel. De piloten die de zilveren bolides reden waren buiten de renbaan goede vrienden, en daarom is het dan ook passend dat de beide importeurs 70 jaar later ook de handen in elkaar sloegen. Zo kwamen ze bij de aankleding van de gezamenlijke stand onder meer op het lumineuze idee om de vloer van de expositieruimte te « bekleden » met dezelfde klinkers die op de Avus kombaan waren gebruikt. Dit zorgde voor een waarlijk authentieke noot. Organisator Laurent Hériou slaagde erin om de W 125 uit het automobielmusem te ontfutselen, wat een hele toer was aangezien de bolide al voor een ander evenement was geboekt .

Ik ben overigens nog steeds erg benieuwd naar wat er allemaal bij komt kijken bij het onderhouden en rijdend houden van deze vooroorlogse renwagens, en ik heb er ook de mensen van het museum in Mulhouse over aangesproken. Binnenkort leest u meer!

De Belgian Mercedes Club liet zich ook niet onbetuigd, en kwam aanzetten met een prachtige 320 D Cabriolet of W 142 II zoals het in fabriekstaal heet, geflankeerd door een 170 V en twee cabrio’s, een 220 Sb en een 220 SE 3.5. Deze laatste auto is het trotse bezit van Raymond Wijnen, die hem in topconditie houdt.

De 320 D was bloedmooi en indrukwekkend op zijn lange chassis van de W 18 "Baureihe".

De zescilinder 3208 cc zijklepper is goed voor 78 gezonde pk’s, en hiermee is de wagen behoorlijk vlot. Ik hoop de wagen in de lente te kunnen rijden, en zal er u over berichten…

D’Ieteren bracht naast de Type A ook nog andere juweeltjes uit zijn collectie mee naar de show, zoals de the 1934 Erdmann & Rossi Audi Front waarvan u het verhaal al op deze site vindt.

Naast de Audi stond de schattige 1931 DKW F1 roadster, die ik het afgelopen jaar ook reed in Erps Kwerps. Ik zal u ook hierover weldra mijn rij-ervaringen verklappen.

Naast een fraaie rode 1938 Wanderer W25K(ompressor) stond er ook een magnifieke Horch 853 A 1938 convertible die gebouwd is door carrosserie Gläser uit Dresden. Dit carrosseriebedrijf is vrij oud en werd gesticht in 1864 door Carl Heinrich Gläser. Deze wagen werd waarschijnlijk getekend door zijn opvolger Erich Heuer. Voorwaar een indrukwekkende auto, met zijn 4944 cc achtcilinder in lijn machine, 120 pk en een vierbak met "autobaanversnelling".

Deze auto won de prijs van de show en ook hier kan ik nauwelijks wachten om achter het stuur te kruipen van deze nobele vierwieler!

Hans Knol ten Bensel